Turecki podbój Grecji kontynentalnej zakończył się już w 1460 roku. Poza kilkoma twierdzami na lądzie stałym należącymi do Wenecjan tylko wyspy opierały się przez pewien czas osmańskiej potędze. Kreta padła dopiero w 1669 roku, a Tinos została podbita w roku 1715. Stale zagrożona Korfu pozostawała jednak w rękach weneckich aż do 1797 roku, gdy zdobyła ją Francja. Tureckie panowanie było zarazem brutalne i tolerancyjne. Wielu armatorów i kupców z wysp bogaciło się na kontrolowanym nadal przez Greków handlu z imperium Osmanów, ale wyspiarze, którzy buntowali się przeciw tureckiej władzy byli bezlitośnie mordowani. Włochy odebrały Turkom Dodekanez w 1912 roku. Rodos stało się stolicą prowincji, a Leros - wschodnią bazą włoskiej floty wojennej. Na Rodos Włosi odbudowali pałac wielkich mistrzów i umocnienia twierdzy oraz wznieśli wiele okazałych budynków publicznych. Po kapitulacji Włoch w 1943 roku, włoskie posiadłości na Morzu Egejskim, zajęte przez Niemców, stały się obiektem ataków brytyjskiego lotnictwa i komandosów.