Potęga Konstantynopola osłabła w VII i VIII wieku. Wówczas Arabowie z Hiszpanii podbili Kretę, złupili Rodos i regularnie najeżdżali Wyspy Egejskie. W latach 960-961 bizantyjski generał Fokas (późniejszy cesarz) odzyskał Kretę. Ale już w XI wieku Norma-nowie z Sycylii i Wenecjanie najeżdżali Wyspy Jońskie. Wenecja, mająca zakusy na wyspy greckie, zachęciła swych frankońskich sojuszników do najazdu na Konstantynopol. Wojska czwartej krucjaty złupiły stolicę cesarstwa w 1204 roku. Wenecjanie mogli bez przeszkód zająć Eubeę, Wyspy Jońskie, Kretę i bazy na kontynencie. Na Cykladach powstało księstwo Naksos, rządzone przez wenecki ród Sanudo. Dodekanez zajęli joannici, którzy ufortyfikowali Rodos i Kos. Genua weszła w posiadanie północno-wschodnich Wysp Egejskich poprzez małżeństwo genueńskiego księcia z bizantyjską księżniczką.